بسمه تعالی
تعاونوا علی البر و التقوی
فراخوان همکاری در پایگاه جامع ضامن آهو رضا (ع)
به اطلاع کلیه ی بازدیدکنندگان و مخاطبان پایگاه جامع ضامن آهو رضا (ع) می رساند این پایگاه با در نظر
داشتن ارتقا و رشد سطح فرهنگ رضوی در کشور از طرح ها ، مقالات ، نوشته ها ، تصاویر ، دل نوشته ها
و ... دوستان عزیز که از این پایگاه بازدید می کنند حمایت کرده و دست یاری برای رشد هر چه بیشتر این
فرهنگ الهی در سطح کشور به سوی شما دارد . لذا دوستانی که تمایل دارند در این فراخوان شرکت کنند می
توانند دل نوشته ها ، شعرها ، طرح ها ، تصاویر ، ویدئو ، خاطرات و ... خود را از آقا علی ابن موسی
الرضا (ع) برای ما ارسال دارند .بدیهی است طرح ها و نوشته های دوستان به نام خودشان در این پایگاه
ثبت شده و به بازدیدکنندگان و مخاطبان ارائه می شود ...
دوستان عزیز می توانند آثار خود را در قسمت نظرات پایگاه یا به پست الکترونیکی زیر ارسال نمایند :
zameneahoreza@gmail.com
التماس دعا
بوی آهو
سر از لبریزی نامت چنان مسرور مــــی رقصد
که جشن گندم است انگار و دارد مور می رقصد
چه کرده جذبه ی چشم تو با آغوش این غربت
کـــه زائر قصد اینجا می کند از دور می رقصد
دو تا چشم پریشان بر ضـــــریحت بستم و حالا
دو تـــــا ماهی قرمز در پس این تور می رقصد
تمام خـــــــــاک اینجــــا بوی آهوی ختن دارد
اگر عطار در بــــازار نیــــشابور مــــی رقصد
چنان در دستگــاه شوق ات افتاد اختیار از کف
که در بزم همایونت کبـوتر شور مــــــی رقصد
بــــه شوق لمس دستان تو از بسیاری مستی
سه دانه دل میـــــان سینه انـــگور می رقصد
شفـــــا از سمت آن دست مسیحایی اگــــر باشد
فلج کف می زند ، کر می نوازد ، کورمی رقصد
جواد اسلامی
تشرف نخست وزیر ترکیه و هئیت همراه به حرم مطهر رضوی
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی آستان قدس رضوی محمد رضا رحیمی معاون اول رئیس جمهور و علی اکبر صالحی وزیر امور خارجه، نخست وزیر ترکیه را در تشرف به حرم مطهر رضوی مشایعت کردند.
گفتنی است وزرای امور خارجه، اقتصاد، صنایع و گردشگری ترکیه و تعدادی از نمایندگان مجلس ترکیه ترکیب هیئات همراه نخست وزیر ترکیه را تشکیل می دادند.
خبر ویژه :
دیدار رهبر معظم انقلاب اسلامی در آغاز سال۱۳۹۱
در آغاز سال ۱۳۹۱ هجری شمسی رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران در روز اول فروردین ماه ۱۳۹۱ در ساعت ۱۵:۳۰ دقیقه در رواق بزرگ امام خمینی (ره) حرم مطهر امام رضا (ع) با مردم دیدار می کند .
دانلود بیانات به صورت متن / دانلود
با آل علی هر که در افتاد ور افتاد
دیشـــــــــــــب به سرم باز هوای دگر افتاد
در خواب مـــــــرا سوی خراسان گذر افتاد
چشمم بـــــــــــه ضریح شه والا گهر افتاد
این شعر همان لحظه مــــرا در نظر افتاد :
بـــــــــــا آل علی هر که در افتاد، ور افتاد
این قبر غریبُ الغُرَبا ، خسرو طوس است
این قبر مُعین الضعفا ، شمس شموس است
خـــــــاک در او مَلجإ ارواح و نفوس است
بـــــــــاید ز ره صدق بر این خاک در افتاد
بـــــــــــــا آل علی هر که در افتاد، ور افتاد
حـــــــــوران بهشتی زده اندر حرمش صف
خـــــــــــیل مَلَک از نور طبقها همه بر کف
شاهان بــــــه ادب در حرمش گشته مُشَرّف
اینجاست کـــــــه تاج از سر هر تاجوَر افتاد
بـــــــا آل علی هر کـــــــه درافتاد، ور افتاد
اولاد علـــــــــــی شــــــــــافع یوم عَرَصاتند
دارای مقامـــــــــــــــــــــات رفیعُ الدرجاتند
در روز قیــــــــــــــــامت همه اسباب نجاتند
ای وای بــــر آن کس که به این آل در افتاد
بـــــــــــــــا آل علی هر که در افتاد، ور افتاد
کــــــــــــــــام و دهن از نام علی یافت حلاوت
گل در چمن از نـــــــــــــام علی یافت طراوت
هر کــــــــــس که به این سلسله بنمود عداوت
در روز جـــــــــــــــزا جایگهش در سقر افتاد
بـــــــــــــــــــا آل علی هر که در افتاد ور افتاد
هر کــــــــس که به این سلسله ی پاک جفا کرد
بـــــــــــــــــد کرد و نفهمید وغلط کرد وخطا کرد
دیــــــــــــــدی که یزید از ستم و کینه چه ها کرد
آخر بــــــــــــه درک رفت و به روحش شرر افتاد
بــــــــــــــــــــــا آل علی هر که در افتاد ور افتاد
ای قبـــــــــــــــــــله ی هفتم که توئی مظهر یاهو
ای حجت هشتم کـــــــــــــــــــــه توئی ضامن آهو
مــــــــــــــــــــــا جمله نمودیم به سوی حَرَمَت رو
از عشق تـــــــــــــــــو در قلب و دل ما شَرَر افتاد
بـــــــــــــــــــــــــا آل علی هر که درافتاد، ور افتاد
سید اشرف الدین حسینی (نسیم شمال)
|
|
با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم . شهادت یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت ،
پدر حضرت صاحب الزمان (عج) حضرت امام حسن عسکری (ع) را به فرزند گرامیش امام
عصر (عج) ، شیعیان جهان و شما دوستان گرامی تسلیت عرض می کنم .
زهرا زند به سینه، دنبال آن جنازه / بعد از مه صفر شد، داغش دوباره تازه
امام حسن عسکری (ع) می فرمایند :
هیچ بلائی نیست مگر این که در پیرامونش از طرف خدا نعمتی است . / تحف العقول ، ص (520)
شهادت امام حسن علیه السلام و نشانه هاى امامت حضرت مهدى (عج)
ابوالادیان یکى از شیعیان خاص و نامه رسان امام حسن علیه السلام مى گوید: آن حضرت در بستر شهادت، مرا به حضور طلبید و چند نامه به من داد و فرمود: این نامه ها را به مدائن ببر و به صاحبانش برسان و پس از پانزده روز مسافرت وقتى که به سهر سامراء بازگشتى، از خانه ى من صداى گریه و عزادارى مى شنوى و جنازه ى مرا روى تخته غسل مى نگرى.»
ابوالادیان مى گوید گفتم: «اى آقاى من! اگر چنین پیش آید به چه کسى مراجعه کنم؟» فرمود: به کسى رجوع کن که ; (داراى سه علامت باشد):
گفتم: نشانه ى بیشتر بفرمائید، فرمود:
گفتم: باز نشانه ى بیشتر بفرمائید، فرمود:
سپس شکوه امام علیه السلام مانع شد که سؤال بیشتر کنم، به سوى مدائن رفتم و نامه ها را به صاحبانشان دادم، و پاسخهاى آنها را گرفتم و پس از پانزده روز به سامراء بازگشتم، ناگاه همان گونه که فرموده بود صداى گریه و عزا از خانه ى امام حسن علیه السلام شنیدم، به خانه ى آن حضرت آمدم ناگاه دیدم جعفر کذاب(برادر آن حضرت) در کنار در خانه ایستاده و جمعى از شیعیان اطراف او را گرفتهاند و به او تسلیت گفته و به عنوان امام بعد از امام حسن عسکرى علیه السلام مبارک باد مى گویند.
با خود گفتم: اگر امام،این شخص باشد، مقام امامت تباه خواهد شد زیرا من جعفر را مى شناختم که شراب مى خورد و قماربازى مى کرد و با ساز و آواز سرو کار داشت، نزد او رفتم و تسلیت و تهنیت گفتم، از من هیچ سؤالى نکرد.
سپس «عقید» (غلام امام حسن) آمد و به جعفر گفت: اى آقاى من جنازه ى برادرت کفن شد، براى نماز بیا، جعفر و شیعیان اطراف او وارد خانه شدند، من نیز همراه آنها بودم و در برابر جنازه کفن شده امام حسن عسکرى علیه السلام قرار گرفتیم، جعفر پیش آمد تا نماز بخواند همین که آماده تکبیر شد، کودکى که صورتى گندمگون و موى سرش به هم پیچیده و بین دندانهایش گشاده بود به پیش آمد و رداى جعفر را گرفت و کشید و فرمود: تأخر یا عم فأنا احقّ بالصّلوه على أبى; اى عمو! به عقب برگرد که من سزاوارتر به نماز خواندن بر جنازه ى پدرم هستم.
جعفر به عقب بازگشت در حالى که چهره اش تغییر کرده و غبار گونه شده بود.
کودک جلو آمد و نماز خواند و سپس آن حضرت را در کنار قبر پدرش امام هادى علیه السلام در شهر سامرا به خاک سپردند.
سپس آن کودک به من گفت: پاسخهاى نامه ها را که در نزد توست بیاور، آنها را به آن کودک دادم و با خودگفتم: این دو نشانه (۱- نماز ۲- مطالبه ى نامه ها) اما نشانه سوم (خبر از محتواى همیان) باقى مانده است.
سپس نزد جعفر کذّاب رفتم دیدم مضطرب است، شخصى به نام «حاجز وشّاء» به جعفر گفت «آن کودک چه کسى بود؟ (حاجز مى خواست با این سؤال، جعفر را در حجّتش درمانده سازد.)
جعفر گفت: «سوگند به خدا هرگز آن کودک را ندیده ام و نشناخته ام.»
ابوالادیان در ادامه سخن گفت: ما نشسته بودیم ناگاه چند نفر از قم آمدند و جویاى اما حسن عسکرى علیه السلام بودند، دریافتند که آن حضرت از دنیا رفته است، پرسیدند: «امام بعد از او کیست؟»
مردم، با اشاره، جعفر را به آنها نشان دادند.
آنها بر جعفر سلام کردند و به او تسلیت و تهنیت گفتند و عرض کردند: همراه ما نامه ها و اموال است، به ما بگو نامه ها را چه کسى فرستاده و اموال، چه مقدار است؟!»
در این هنگام خادم (از جانب امام عصر عج) بیرون آمد و گفت: نزد شما نامه هایى است از فلان کس و فلان کس (نام آنها را به زبان آورد) و در نزد شما همیانى است که هزار دینار دارد، که ده دینار آن، طلا روکش دارد.
قمى ها آن نامه ها و همیان را به آن خادم دادند و گفتند: امام همان کسى است که تو را نزد ما فرستاده است (به این ترتیب سومین نشانه نیز آشکار شد.)
پس از این ماجرا، جعفر کذاب نزد معتمد عباسى (پانزدهمین خلیفه ى عباسى) رفت و گفت: در خانه برادرم حسن عسکرى علیه السلام کودکى هست که شیعیان به امامت او معتقدند.
معتمد، دژخیمان خود را براى دستگیرى آن کودک فرستاد، آنها آمدند و پس از جستجو، کنیز امام حسن علیه السلام به نام «صقیل» را دستگیر کرده و کودک را از او مطالبه کردند، او انکار و اظهار بى اطلاعى کرد و براى منصرف کردن آنها از جستجوى آن کودک، گفت: من حملى از آن حضرت دارم (یعنی حامله هستم از امام حسن علیه السلام)
مأموران کنیز را به ابن ابى الشوارب قاضى سپردند (تاوقتى که بچه متولد شد آن را بکشند) در این میان عبیدالله بن یحیى بن خاقان وزیر از دنیا رفت، و صابح الزّنج (امیر زنگیان) در بصره خروج کرد و دستگاه خلافت سرگرم این امور شد و از جستجوى کودک منصرف گردیدند و کنیز (صقیل) از خانهى قاضی به خانه خود آمد.۱- پاسخهاى نامه مرا از تو مطالبه کند که او قائم بعد از من است. ۲- کسى که بر جنازه ى من نماز مى خواند. ۳- آن کسى که از محتوا و اشیاى داخل همیان خبر دهد، او قائم بعد از من است.
از طرف دیگر، مبلغی که مرد حلوانی – در برابر راهنمایی او به خانهی حضرت – به شخص علوی پرداخت، نشانهی اهمیت دیدار با امام در آن روزگار است، زیرا پنجاه دینار در آن زمان مبلغ قابل توجهی بوده است، چه ارزش یک دینار در آن زمان را برخی از دانشمندان، معادل یک شتر دانستهاند، بنابراین پنجاه دینار از نظر قدرت خرید در آن زمان، مثل این بوده است که کسی در زمان ما،قیمت پنجاه شتر را بپردازد!
منبع : www.sibtayn.com
دانلود فایل :
احمد ابن اسحاق قمی :
داستانی از زندگی امام حسن عسکری (ع) توسط استاد حسین انصاریان «داستانی از عنایت امام حسن عسکری (ع) نسبت به احمد بن اسحاق یکی از یاران حضرت» (1:42) / دانلود کنید
شخصیت زن :
داستانی از زندگی امام حسن عسکری (ع) توسط استاد حسین انصاریان «زن بیشتر از مردها استعداد الهی دارد .» (5:29) / دانلود کنید
شادی قلب نازنین آقا امام حسن عسکری(ع) صلوات
سوگنامه امام رضا (ع)
امروز، عمارت بلند آوازه توس، غربت است و بر بالاى این بناى شهیر، کبوترى نیست که نالان نباشد. بر بالاى این بناى غریب، آسمان نیز به اشک ریزى ابرها تن داده است
در گزارشهای رسیده، دو سبب برای شهادت امام رضا علیه السلام ذکر گردیده است.
گزارش اول: آب انار مسموم
عبد اللَّه بن بشیر نقل می کند: مأمون به من دستور داد تا ناخنهایم را بیش از حد معمول بلند كنم و در این مورد به کسی هم چیزی نگویم. من نیز چنان كردم.
روزی مرا خواست و چیزى شبیه به تمر هندى به من داد و گفت: این را با دو دست خود خوب بمال و ورز بده. من نیز چنان كردم. سپس برخاست و مرا تنها گذاشت و نزد حضرت رضا علیه السّلام رفت و گفت: حال شما چگونه است؟ فرمود: امیدوارم امروز بهتر شوم، مأمون گفت: من نیز بحمداللَّه امروز خوبم. سپس مامون پرسید: آیا امروز پرستاران و خدمتگزاران خدمت شما رسیده اند؟ حضرت فرمود: نه.
مأمون قیافه ای خشمناك به خود گرفت و بر سر خادمان خود فریاد زد (كه چرا رسیدگى به حال آن حضرت نكردهاند).
بعد هم گفت: همین الآن آب انار را بگیر و بخور كه براى رفع این بیمارى چاره ای جز خوردن آن نیست. عبداللَّه بن بشیر می گوید: مأمون به من گفت: براى ما انار بیاور. من هم آوردم. بعد مأمون رو کرد به من و گفت: با دست خود آن را فشار بده و آبش را بگیر. من هم این کار را کردم. مأمون آن آب انار را با دست خود به حضرت رضا علیه السلام خورانید و همان باعث شهادت حضرتش شد. ایشان پس از نوشیدن آن آب انار مسمومی که مأمون به او نوشانید دو روز بیشتر زنده نبودند. (1)
گزارش دوم: انگور آغشته به سَمّ
از محمد بن جَهْم نقل شده که امام رضا علیه السلام به انگور علاقه مند بود. [زمانی که مأمون آهنگ قتل او را کرد] مقدارى انگور براى آن حضرت تهیه كردند و چند روز با سوزنهاى زهر آلود كه به کاری ترین زهرها آلوده شده بودند حبه های آن را آلوده به سمّ کردند. آنگاه آنها را حضور امام رضا علیه السلام آوردند. حضرت رضا علیه السلام پس از تناول انگور زهر آلود رنجور شده و بدین وسیله به شهادت رسید. (2)
اباصلت هروی می گوید: وقتی مأمون از محضر امام علیه السلام خارج شد من داخل شدم. همین که حضرت مرا دید به من فرمود: « یَا أَبَا الصَّلْتِ قَدْ فَعَلُوهَا » ؛ اباصلت! بالاخره کارخودشان را کردند. اباصلت می گوید: بعد از این جمله شنیدم که حضرت شروع به حمد و ستایش الهی کرد. (3)
مراسم و محل دفن آن حضرت
شیخ مفید (ره) می نویسد:
پس از شهادت امام رضا علیه السلام؛ مأمون یک شبانه روز خبر شهادت ایشان را مخفی کرد. بعد از آن سراغ محمد بن جعفر (عموی آن حضرت) و جماعتی از آل ابی طالب که در خراسان بودند فرستاد. چون حاضر شدند خبر رحلت آن حضرت را به ایشان داد و شروع به گریستن کرد. مأمون خود را بسیار بی تاب نشان داد.
او جنازه آن بزرگوار را صحیح و سالم نشان ایشان داد و آنگاه خطاب به آن جسد مطهر كرده گفت: اى برادر بر من دشوار است تو را در این حال ببینم. من آرزو داشتم كه پیش از تو بمیرم (و تو جانشین من باشى) ولى خدا نخواست. سپس دستور داد آن حضرت را غسل داده كفن و حنوط كنند و خود جنازه را برداشت و به همین جایى كه اكنون حضرت مدفون است آورد و به خاك سپرد.
همین محل در آن زمان، خانه حمید بن قحطبه بود که در دهى از شهر طوس به نام سناباد (نزدیكى نوقان) قرار داشت. قبر هارون الرشید (پدر مأمون) هم همانجا بود. قبر شریف حضرت رضا علیه السّلام رو به قبله و جلوتر از قبر هارون قرار گرفته است. (4)
پاسخ به یک سوال مهم
شاید این سوال به ذهن بیاید که آیا فاصله ای به این نزدیکی که میان قبر هارون (قاتل امام کاظم علیه السلام) و قبر شریف امام رضا علیه السلام وجود می تواند آثار و برکاتی را از آن حضرت برای آن ملعون به همراه داشته باشد؟
پاسخ این است که اگر عقاید فردی از جهت اصول دین و اعتقاد به امامت و ولایت حضرات معصومین درست باشد و در عمل دچار کاستی ها و معاصی شده باشد چنین همجواری ایی می تواند موثر باشد ( نمونه های فراوانی از این دست رخ داده و نقل هم شده است)
اما اگر فردی از نظر عقیده و عمل جرثومه فساد و انحراف بود و مانند هارون جنایتی به مانند قتل امام معصوم علیه السلام در پرونده اش ثبت شده بود ؛ چنین کسی به محض جدا شدن از این دنیا بلافاصله وارد جهنم برزخی می شود.
در روایت آمده است انسان که از دنیا می رود اگر اهل ایمان عمل صالح باشد قبر او (یعنی عالم برزخی که او با انتقال از این دنیا وارد آنجا می شود) باغی از باغهای بهشت خواهد بود و اگر اهل کفر و فساد بود قبرش گودالی از گودالهای جهنم.
امام صادق علیه السلام فرمود:
إِنَّ لِلْقَبْرِ كَلَاماً فِی كُلِّ یَوْمٍ یَقُولُ ... أَنَا رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ أَوْ حُفْرَةٌ مِنْ حُفَرِ النَّارِ. (5)
قبر، عبارتی دارد که هر روز (مرتب) تکرار می کند؛ می گوید: من باغی از باغهای بهشت یا گودالی از گودالهای جهنم هستم.
البته واضح است این دوگانگی و اختلاف به نسبت افرادی هستند که در آن وارد می شوند.
نمونه ای واقعی برای این روایت که قرآن از آن خبر می دهد.
قرآن کریم در مورد قوم کافر و فاسد حضرت نوح علیه السلام تعبیری به کار می برد که ما را در فهم این روایت و آن قانون کلی بسیار یاری می کند. قرآن می فرماید: قوم کافر و جبّار نوح علیه السلام بعد از عصیان و نافرمانی گرفتار عذاب الهی شده و در آب فراوان غرق شدند و همینکه در آب غرق شدند و مردند وارد آتش جهنم شدند.«أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً» (6) غرق شدند و بلافاصله وارد آتش شدند.
یعنی با اینکه محل مرگ و دفن آنها آب بود اما آنها بلافاصله پس از هلاکت وارد جهنم برزخی خود شدند.
جریان هارون و مامون و دیگر ظالمان عالم نیز هینگونه است یعنی بلافاصله پس از مرگشان وارد جهنم برزخی خود می شوند و قرار گرفتن جسم پلیدشان در کنار حضرات معصومین علیهم السلام تاثیری در سوز و گداز آنها ندارد.
به علاوه اینکه خداوند متعال با جمله ای که به پیامبرش می فرماید کاملا روشن می کند که اگر کسی اهل ایمان و عمل صالح مبتنی بر آن ایمان نبود دعا و طلب مغفرت کسی حتی برترین مخلوقات الهی یعنی رسول خدا صلی الله علیه وآله هم در مورد او اثر نخواهد کرد.
«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعینَ مَرَّةً فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقینَ» (7)
چه براى آنان آمرزش بخواهى؛ چه نخواهى [یكسان است] اگر براى آنان هفتاد بار هم آمرزش بخواهى، خدا هرگز آنان را نخواهد آمرزید؛ زیرا آنان به خدا و پیامبرش كفر ورزیدند و خدا گروه فاسقان را هدایت نمىكند.
پی نوشت:
1. الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، ج2، ص: 270
2. همان ص270-271
3. همان ص 270
4. همان ص 271
5. الكافی، ج3، ص: 242
6. آیه 25 سوره نوح علیه السلام
7. آیه 79 سوره توبه
منبع : پایگاه تبیان
